15 | Vanuit de kast zo in een burn-out

Gepubliceerd op 21 november 2019 19:52

Al snel kwam ik er achter dat dit alles niet in 6 weken was op te lossen. Toen ik uitsprak dat ik een burn-out had, leek het wel of alle klachten alleen maar erger werden. Ik de power vrouw, die alle ballen hoog kon houden, zat in een burn-out. Ik kon en wilde het gewoon niet geloven. Maar de realiteit was hard, zo hard dat ik die wel onder ogen moest gaan zien. Ik had zo slecht voor mijzelf gezorgd dat ik nu niet eens meer voor mijzelf kon zorgen en dus ook niet meer voor mijn twee kinderen. Iedereen sprong bij om voor de kinderen te zorgen en elke nacht sliepen ze bij hun vader. Suus en ik kenden elkaar net 4 maanden, maar zij twijfelde geen moment en nam zoveel mogelijk zorgverlof op om voor mij te komen zorgen. Daar zat ik dan: vaak thuis zonder mijn kinderen, zonder werk, zonder energie, maar wel met een dikke vette burn-out. Wat voelde ik mij waardeloos en mislukt.

© Foto: Vrouwuitdekast 2019

“Ik had zo slecht voor mijzelf gezorgd dat ik nu niet eens meer voor mijn twee kinderen kon zorgen”

Mijn eerste verklaring voor mijn burn-out was simpel: het kwam natuurlijk van alle stress en het harde werken van, de inmiddels, 13 jaar daarvoor. Ik had al die tijd zo slecht voor mijzelf gezorgd, dat mijn lijft dat niet meer trok. Deels bleek dat ook waar te zijn, letterlijk alle voedingsstoffen waren uit mijn lijf verdwenen. Ik was 15 kg afgevallen en had bijna geen vitamine b12 meer in mijn lijf. Zou dat het enige zijn geweest, dan had ik na een paar maanden gewoon weer de oude geweest moeten zijn.

“Ik was namelijk wel uit de kast gekomen, maar had niets veranderd aan al mijn oude patronen”

Maar na een paar maanden kon ik nog steeds niets. Het duurde zeker een jaar voordat ik zelf achter de oorzaak van mijn burn-out kwam. De reguliere psychologische zorg hielp mij hierin niet verder. Het was fijn dat ik er mijn verhaal kwijt kon, maar daar bleef het ook bij. Dankzij de gesprekken die ik met Els, mijn homeopaat, had kreeg ik wel inzichten. Els gaf geen antwoorden of inzichten maar stelde vragen, heel veel vragen. Stapje voor stapje kwam ik erachter waar voor mij de oorzaken lagen. Ik was namelijk wel uit de kast gekomen, maar had niets veranderd aan al mijn oude patronen. Alle patronen die mij zo lang in de kast hadden gehouden. Ik was niet onafhankelijk, overlegde nog steeds van alles met iedereen, was oordelend over mijzelf en totaal niet trouw aan wat ikzelf graag wilde.

“Ik ontwikkelde mijn eigen aanpak om dit te kunnen omarmen en mijn oude patronen in te wisselen voor nieuwe”

Natuurlijk ontdekte ik dat niet allemaal tegelijkertijd. Stapje voor stapje kwam ik door de vragen van Els er achter dat ik nog steeds bang was om anders te zijn. Aangezien niemand mij kon vertellen hoe ik dit moest aanpakken, ontwikkelde ik voor mijzelf een methode om dit te kunnen omarmen en mijn oude patronen in te kunnen wisselen voor nieuwe. Dat was niet zo simpel, aangezien mijn oude patronen stug en star waren. Hoe graag ik het ook wilde, het lukte niet om van de ene op de andere dag afscheid te nemen van mijn oude patronen. Daar ging veel tijd en heel veel oefenen over heen. Met vallen en opstaan lukte het steeds beter.

“Voor iemand, die haar gevoel zo geblokkeerd had, was dat een hele zware klus”

Ik leerde om onafhankelijk te zijn, met minder oordeel naar mijzelf te kijken en de bevestiging vooral in mijzelf te zoeken. Ik leerde om trouw te zijn aan mijzelf en aan wat ik zelf wilde, ook als dat zou betekenen dat mijn keuzes een ander verdriet zouden doen. Daarvoor moest ik uit mijn hoofd komen en terug gaan naar mijn hart. Ik mocht op zoek gaan naar mijn gevoel en naar wat ik met mijn hart graag wilde. Voor iemand, die haar gevoel zo geblokkeerd had, was dat een hele zware klus. Maar mijn gevoel was dichter bij dan ik ooit had kunnen denken.



*I.v.m. privacy zijn de namen van sommige betrokkenen gefingeerd. Taalfoutje gezien? Mail het mij alsjeblief!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.