18 | Struggles van een lesbische relatie

Lilly was niet de enige die mij veel leerde. Toen ik begin 2018 mijn eerste echte lesbische relatie met Suus kreeg, ging er een hele nieuwe wereld voor mij open. Dan heb ik het niet alleen over de seksuele kant, maar vooral ook over de emotionele kant. Ik kwam er tijdens deze relatie achter in wat voor patronen en mechanismen ik vast zat. Daarnaast ging ik door deze relatie de wereld met een hele andere bril bekijken. Niet alleen omdat zij soms zo anders was dan ik, maar vooral omdat dit mijn eerste echte lesbische relatie was. Een relatie met een vrouw die toen al 25 jaar uit de kast was, ik net 1 jaar…

Die hele andere bril begon al met de confrontatie dat ik met mijn nieuwe lesbische relatie een hele andere positie in de maatschappij had gekregen, dan ik had met mijn hetero relatie (lees meer in blog 13). Je hebt minder keuze als je samen op vakantie wilt. Op straat wordt er anders op je gereageerd en ook familie- en vriendenkringen kijken anders naar je relatie. Dat is allemaal de buitenkant, de buitenwereld. Maar dat een lesbische relatie van binnen zo anders is dan een hetero relatie had ik vooraf nooit kunnen bedenken.

“Een relatie met een vrouw die toen al 25 jaar uit de kast was, ik net 1 jaar…

Deze relatie toonde heel duidelijk de verschillen tussen Suus en mij. Onderwerpen waar zij al mee gedeald had in die 25 jaar uit de kast, daar was ik nog maar net mee begonnen. Onze irritaties en ruzies gaven zo goed het verschil tussen een lesbische- en heterorelatie weer. Dingen die zo normaal waren voor mij, waren zo vreemd in de ogen van mijn vriendin:

  • Toen ik vrij vroeg in onze relatie vroeg of zij de container aan de straat wilde zetten keek ze mij verbaasd aan.
    Zij: waarom kan je dat zelf niet?

  • De keer dat ik alle mannen in mijn omgeving, inclusief ex-man, raad vroeg over de aankoop van een grasmaaier raakte ze geïrriteerd.
    Zij: Waarom moet je zoiets met een man overleggen? Kies er zelf één!

  • De keren dat ze uit zichzelf de vaatwasser leeghaalde, ontbijtjes maakte, de wasmachine aanzette, mij masseerde of uit zichzelf stofzuigde zijn na bijna 2 jaar niet meer te tellen.
    Ik: Hoe kan het dat iemand dit alsmaar uit zichzelf blijft doen?

“Ieder vervuld haar taak naar kwaliteit, karakter of wens, niet op basis van wat het geslacht is”

Het was duidelijk dat er een verschil van kijken was naar de invulling van de rollen en taken binnen de relatie. De meeste mensen van mijn generatie hebben vanaf jongs af aan geleerd dat de vrouw de verzorgende en regel taken heeft en de man het vuilnis buiten zet en de fietsbanden plakt. Voor veel vrouwen zijn dit normale patronen, niet iets waar ze direct over nadenken. Voor mij toen ook dus ik nam deze patronen gewoon mee naar mijn lesbische relatie. Mijn vriendin kon dit niet heel erg waarderen. Ik kwam er achter dat wanneer je in een relatie komt van hetzelfde geslacht er geen vaste rollen of taken zijn. Ieder vervuld haar taak naar kwaliteit, karakter of wens, niet op basis van wat het geslacht is. Er is geen mannetje en vrouwtje, maar gewoon twee vrouwen. Het duurde behoorlijk lang voordat ik snapte wat mijn vriendin elke keer bedoelde als ze mij op soortgelijke voorbeelden van hier boven (container, grasmaaier) wees. Een relatie op deze gelijke wijze kende ik helemaal niet. Doordat de invulling van de taken zo open stond was er ruimte om nieuwe talenten te ontwikkelen en te ontdekken. Ik leerde dat ik veel meer kan en leuk vond dan ik dacht. Ik legde zelf mijn tuin aan, bestraatte het terras en plantte zelf de 2 meter hoge haag. Heerlijk vond ik het om daar mee bezig te zijn. Terwijl ik een paar jaar daarvoor angstvallig met de kinderen binnen bleef toen de vorige tuin werd aangelegd door mijn ex-man en vader.

“Ik leerde dat ik, als ik wil, alles zelf kan en dat ik alleen afhankelijk ben van mijzelf”

Het is zo bevrijdend om uit die vaste rollenpatronen te komen en het geeft zoveel mogelijkheden. Ik leerde door deze relatie zelfstandig te zijn. Ik leerde dat ik, als ik wil, alles zelf kan en dat ik alleen afhankelijk ben van mijzelf. Ik leerde te gaan staan voor mijn eigen waarden en hier aan vast te houden, ook wanneer ik op de proef werd gesteld. Ik leerde mijn anders zijn te omarmen en er trots op te zijn. En ik leerde dat ik van mijn lijf mocht houden zoals het is. Als er iets met stip op nummer 1 staat, is het wel het opkrikken van mijn zelfbeeld. Ik voelde mij helemaal niet prettig als de Diana met lange krullen en een jurk aan. Ik ben heel blij met hoe mijn lijf er nu uit ziet, met mijn mooie pakken en met mijn korte haar. Ik ben Suus dankbaar dat ze in die bijna twee jaar, vaak tegen mijn wil in, gestreden heeft om mij de schoonheid van mijzelf in te laten zien.

“In sneltreinvaart leerde ik wat zij zichzelf had geleerd in haar 25 jaar uit de kast”

Bovenal leerde ik in deze relatie dat echte liefde bestaat. Dat je die zo diep kunt voelen dat het bijna niet meer uit te leggen is. Onze relatie is soms onevenwichtig en geregeld uit balans, maar de liefde die ik voor deze vrouw voel is oneindig groot. Nog nooit heb ik meer van een partner gehouden als ik van Suus houd. Ik heb tijd nodig om te blijven oefenen, om al deze nieuwe vaardigheden eigen te blijven maken. In sneltreinvaart leerde ik wat zij zichzelf had geleerd in haar 25 jaar uit de kast. Hoe onze toekomst zal zijn weet niemand. Wel weet ik dat mijn leven op dit moment niet zo rijk aan zelfvertrouwen en zelfliefde was geweest zonder deze vrouw….


*I.v.m. privacy zijn de namen van sommige betrokkenen gefingeerd. Taalfoutje gezien? Mail het mij alsjeblief!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Gee
2 maanden geleden

Zo herkenbaar allemaal weer. Het grappige is dat ik altijd al zo was. Zelf ontdekken, zelf doen en zelf uitvogelen hoe alles werkt. Echter werd ik in mijn hetro relaties juist klein gehouden, zonder het op dat moment te beseffen. Zeker in mijn vorige relatie met een buitenlander. Toen ik wilde gaan schuren en verven, de handen uit de mouwen steken, werd ik raar aangekeken. Schilderen? Dat is toch niets voor zo'n meisje als ik. Ik werd klein gehouden. Toen ik de relatie verbrak en terugkeerde naar Nederland, voelde ik me voor het eerst in mijn leven ècht vrij. Met de spreuk "Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan" knapte ik mijn huurwoning op. De vloer legde ik zelf, ik zaagde alles zelf op maat waar nodig, ik schuurde en schilderde, ik hing zelf lampen op waar enkel de bedrading zonder kroontjes zat, ik kocht een fiets online en zette die zelf in elkaar, iedere meubel in mijn huis van bed tot enorme kledingkast zette ik ook in mijn eentje in elkaar en natuurlijk kocht ik een (klop)boormachine zodat ik mijn tv zelf aan de muur kon hangen. Mijn vriendin noemt mij soms een echte kluspot, en ik kan niet trotser zijn op die titel 🤣 💪🏻

Jose
2 maanden geleden

Toch weer heel herkenbaar. Ik was in mijn hetro relatie de klusser dus na de scheiding heb ik me heerlijk uitgeleefd op mijn huis. Helemaal mijn eigen ding doen. Waar ik wel aan moest wennen was dat ik niets meer hoefde te overleggen. Ik hoefde niemand te overtuigen dat wat ik in mijn hoofd had heel goed zo werken. Ik heb zoveel geleerd in die tijd. En net als bij Gee werd mijn motto: "Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk wel dat ik het kan."
Waar ik nu vooral van geniet is samen koken. Ik ga het zelfs leuk vinden om in de keuken te staan.
Er is op zoveel vlakken een nieuwe wereld voor me opengegaan.

Corien
2 maanden geleden

Hoewel ik veel mannelijke interesses en eigenschappen heb, toch ook deels herkenbaar. Met mijn ex-man kluste ik samen en hij was een bijzonder zorgzame en veel aanwezige vader. Toch kwam ik pas echt tot bloei -en mezelf tegen- in mijn huidige relatie met een vrouw. Zelfs na 9 jaar leren we nog zoveel van elkaar. En als we uitspraken dat verdieping van de relatie bijna niet verder meer mogelijk leek, dan bleek er toch ergens weer een luikje naar een nieuwe dimensie open te gaan. We gaan er inmiddels vanuit dat het nooit zal stoppen. Ook samen oud worden is een reis op zich.