7 | Accepteren dat je lesbisch bent

Gepubliceerd op 14 oktober 2019 15:42

En dat moment, dat was niet alleen het breekpunt dat ik weer kon huilen. Dat was voor mij ook het breekpunt dat ik mij besefte dat ik zo op deze manier niet verder door kon leven. Want als ik dat wel zou doen, dan zouden mijn kinderen uiteindelijk wél opgroeien zonder moeder. Ik zou weer in zo’n diep dal komen en er die keer misschien niet meer uit komen. Er moest iets gaan veranderen, maar hoe?

“Ik voelde haar lippen op mijn lippen en haar lijf tegen die van mij”

Met moeite namen we zondagmiddag afscheid van elkaar. Met moeite omdat we het fijn hadden gehad, maar ook met moeite omdat ik nu weer terug moest naar huis. Naar de plek waar alles anders was. Terug naar het leven waarvan ik wist dat dat niet bij mij paste. Ik voelde mij het hele weekend zo sterk, maar nu zo zenuwachtig om weer naar huis te gaan.

 

Terwijl iedereen naar zijn auto liep bleef Nina nog even bij mij hangen. We beloofden elkaar snel weer te zien en na een innige omhelzing volgde een heerlijk zachte kus. Ik voelde haar lippen op mijn lippen en haar lijf tegen die van mij. Wat voelde ze zacht, wat voelde dit fijn, dit is zoals het hoort te zijn. Dit fijne gevoel herkende ik van 12 jaar geleden, het was er kennelijk nog steeds.

“Hoe vaak ging ik nog proberen om anders te worden dan wie ik daadwerkelijk ben”

De thuiskomst was vreemd en fijn tegelijkertijd. Het was heel fijn om de kinderen weer te zien maar ook zo vreemd omdat ik net had ontdekt dat ik op deze manier niet verder kon leven. De avond erna hadden mijn man ik en afgesproken met Helene en haar man Jan van PureNature voor de tantra avond. Maar hoe zinnig was deze avond nog? We hadden geen idee waar onze relatie naar toe ging. Ik was volledig in de war over wie of wat ik nu precies was en mijn man was volledig in de war over wie zijn vrouw nu precies was. Die avond is er van tantra geen sprake geweest. Wel hebben Helene en Jan ons heel veel geleerd over verschillende relatievormen en mogelijkheden. Wat een openbaring was dit. Maar het mooiste wat Helene mij mee gaf was het voorbeeld van het vierkantje en het rondje. “Lieve Diana” zei ze, “je kent vast wel zo’n blokkenstoof voor kinderen. Jij bent een vierkantje en dat vierkantje krijg je nooit door een rondje geduwd. Hoe hard of vaak je het ook probeert, het past niet. Accepteer dat jij dat vierkantje bent en dat je het rondje nooit zal worden. Hoe hard je ook blijft proberen.”

“Elke keer braken er stukjes van de hoekjes van mijn vierkantje af”

Dit waren de wijste woorden die ik ooit had gehoord. Ik was 12 jaar lang bezig geweest om van mij als vierkantje, een rondje te maken. Dat rondje, het hetero leven, dat zo niet bij mij paste. En elke keer probeerde ik het opnieuw. Ik bleef dat vierkantje maar door dat rondje heen persen en elke keer braken er stukjes van de hoekjes van mijn vierkantje af. Maar echt passen deed het nooit. Hoe vaak ging ik nog proberen om anders te worden dan wie ik daadwerkelijk ben. Waarom durfde ik niet dat vierkantje te zijn, waarom accepteerde ik mijzelf niet als vierkantje?

De volgende dag waren mijn ouders en zusje er, ze hadden op de kinderen gepast omdat wij een nachtje weg waren. Naar relatietherapie hadden we ze gezegd, want wie gaat zijn ouders nu vertellen dat je een avondje tantra hebt geboekt. Tijdens de koffie was het angstvallig stil. Voorzichtig begon mijn moeder: “Mag ik vragen of het jullie wat gebracht heeft?”. Ik barstte in snikken uit, dikke tranen biggelden er over mijn wangen. Na een paar minuten hard snikken kon ik weer een beetje praten en kwam het hoge woord er eindelijk uit: “Ik val denk ik op vrouwen”…….

 

Verder lezen? Lees hier blog 8.


Is deze blog herkenbaar voor jou en wil je hier graag verder over doorpraten? Zit je in eenzelfde situatie en heb je behoefte aan coaching  tijdens jouw proces? Praten helpt echt, neem vrijblijvend contact op of maak gebruik van het eerste gratis gesprek.


*I.v.m. privacy zijn de namen van sommige betrokkenen gefingeerd
Taalfoutje gezien? Mail het mij alsjeblief!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Oké Kuipers
een maand geleden

Prachtig om te lezen. Liefs en sterkte voor de toekomst.

Gerda
9 dagen geleden

Och zo'n prachtig verhaal.
Ik zie mij zelf ook een stukje in dit verhaal.
Ik vind het geweldig en sterkt hoe jij dit doet
En bent.